個人檔案a hole in mind相片部落格清單 工具 說明

R.wimol meng

職業
尚未新增任何項目。
第 1 張 / 共 3 張
1 June

Zero

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เท่ากับที่เดิม...อย่าเริ่มดีกว่า"
18 March

ไป ทะ เล กัน ดี ก่า....


นิราศ ไป-ทะเล
 
ไปทะเล...ไปทะเล
 
ไปทะเลกันดีก่า
 
ไปกันนะ...ไปกัน
 
เรามาสนุกสุขสันต์
 
ไปกัน
 
ไปทะเล
 
ไปทะเล....ไม่มีตะเข้..ตะโขง
 
มีแต่  สาว-สาว...ไม่ใส่กระโปรง
 
อะ...อะ
 
ใส่...แต่..
 
สะโหร่ง...เล่นน้ำ
 
ฮ่า...ฮ้า..
 
ใส่อะไรก็ใส่
 
หรือ....จะไม่ใส่ก็ดี
 
หนุ่มๆ...อย่างเรา...จะดู...จะแล...อย่างดี
 
สุขขี...สุขขี....แฮป....ปี้....ปี้....ปี้.ปี้..ปี้  
 
กันที่ทะเล...
 

6 February

HOWL'S MOVING CASTLE


 
 
แม้เราต้องแยกห่าง  เช่น...แสงสุริยาส่องลอดผ่านพุ่มไม้
 
หากด้วยสัญญาแห่งรักนั้น...จักคงอยู่ชั่วนิรันดร์
 
แม้ยามข้าเปลี่ยวเหงา...แม้พรุ่งนี้อยู่ไกลเนิ่นนัก
 
เช่นเมตตาที่ท่านมีให้ข้า...อาจหลบซ่อนยามราตรี
 
.................
 
แม้บางคราข้าพรากจากท่าน...หากทว่าความทรงจำเหล่านั้นจะแทรกซึมอยู่
 
ในเสียงหัวเราะแผ่วเบาของลำธาร...ในกลิ่นหอมของบุปผา
 
ในฟากฟ้าอันกว้างไกล...ท่านจักอยู่ชั่วนิจนิรันดร์.
 
 
 
Howl's Moving Castle
 

5 December

รอ....(Waiting)

ฉันทำทุกอย่างไปหมดแล้ว....เพื่อที่จะได้เข้าใจเธอ
แต่ความจริงที่วันนี้เจอ...คือเธอก็ยังจะห่างฉันไปทุกที
เธอต้องการจะหนีฉันไปไหน...คือสิ่งที่ฉันอยากจะเข้าใจ
แต่ไม่เคยทำได้สักที.
 
คำพูดก็พูดไปหมดแล้ว...แต่ก็ดูจะเหมือนแค่ผ่านเลย
เธอก็ยังคงทำเหมือนเคย...และเดินจากไปเฉยๆ เหมือนทุกที
เธอต้องการจะหนีฉันไปไหน...จะทำยังไงก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
แต่ว่าในวันนี้จะบอกเธอ.
 
ขอ...รอ..ตรงนี้ก่อน  รอ..ให้เธอพร้อมจะมาหา
เมื่อไหร่ที่หัวใจจะหมุนมาอีกครา......เราคงได้พบกัน
 
ไม่เป็นไร.....เธอไม่ต้องทำอะไร
ขอแค่เพียงให้ฉันได้รอตรงนี้.........ได้ไหม
เราคงได้รักสักวัน...
 
 
Happy birthday...
 
 
                                                                          เม้งคุง.
1 December

ผมขอโทษ...ที่ผมต้องฆ่าคุณ

รู้สึกตัวอีกที่ผมก็ได้ฆ่าคุณไปแล้วและทำได้แต่เพียงพูดว่า "ขอโทษ" ใช่...ที่ผมฆ่าคุณเพียงเพราะว่าผมรำคาญคุณเท่านั้นเองไม่มีอะไรไปมากกว่านั้น....คุณช่างทำตัวน่ารำคาญเสียจริง.
ผมไม่ได้อยู่ในอารมณ์โมโหเลยในตอนที่ผมฆ่าคุณ  ก่อนหน้านั้นคุณมาวนเวียนอยู่ใกล้ๆผม
เวลาผมนอนคุณก็ช่างไม่รู้จักเวล่ำเวลาเสียเลย  ผมให้โอกาสคุณกลับตัวแล้ว และผมก็หมดความอดทนแล้วเหมือนกัน ผมรอโอกาสที่คุณอยู่คนเดียวในห้องแล้วก็ค่อยๆ เข้าใกล้คุณโดยที่คุณไม่รู้ตัวเลยสักนิด. ในช่วงจังหวะที่ผมง้างมือในใจผมคิดว่าคุณต้องตายในทีเดียวเท่านั้น
และก็ถูก....คูณตายโดยที่ไม่ส่งเสียงร้องสักกะแอะ. ปุ๊บบบ....คุณตายคามือของผมแล้ว...
เลือดที่ไหลออกมาเปื้อนมือผม....มันไม่ใช่เลือดของคุณ. หากแต่ว่ากลับเป็นเลือดของผมเอง
เลือดที่คุณดูดมันจากแขนข้างซ้ายของผม...มีหลักฐานเพียบพร้อม...ที่มัดตัวคุณได้อย่างแน่นหนา.
                       
             
               ...........ผมขอโทษ.....ที่ผมต้องฆ่าคุณ............                
                       (วันนี้ก่อนนอนผมฆ่ายุง ขออโหสิกรรม)
                           
                                                                                     เม้งคุง